در دنیای امروزی که غرق در شبکه های اجتماعی مانند توییتر و فیسبوک است، دیگر کسی انتظار ندارد که فردی مانند قدیم با بستن نوشته به پای کبوتر یا انداختن بطری در دریا با دیگر هم نوعان خود ارتباط برقرار کند. اما مردی به نام هارولد هکت یکی از سرگرمی هایش قرار دادن نامه درون بطری ها و انداختن آنها به اقیانوس است. شاید با خود فکر کنید که کدام انسان عاقلی در عصر تکنولوژی چنین کاری را میکند؟ در جواب شاید جالب باشد که بدانید آقای هکت در ازای ۴۸۰۰ نامه ای که به اقیانوس انداخته، حدود ۳۰۰۰ پاسخ از سرتاسر دنیا دریافت کرده است .


آقای هکت این کار را از سال ۱۹۹۶ شروع کرده و اکثرا از بطری های آبمیوه ای که خورده، استفاده می کند. وی همیشه تاریخ دقیق ارسال نامه را روی آن ذکر می کند تا وقتی کسی آن را پیدا کرد، بداند که نوشته متعلق چه زمانی است. برای مثال یکی از نامه های این آقا بعد از حدود ۱۳ سال توسط فردی پیدا شد.

نیاز به توضیح نیست که آقای هکت طرفدار روش های سنتی است و برای همین نیز بر روی نامه هایش شماره تلفن یا آدرس ایمیل نمی نویسد و تنها به ذکر آدرس پستی خود بسنده میکند. اکنون هکت از آفریقا، روسیه، هلند، انگلستان و ... نامه دریافت میکند.

آمار این آقا در نوع خود می تواند بسیار جالب باشد. چرا که حتی در شبکه های اجتماعی، برای مثال توییتر، بسیار بعید است که شما ۴۸۰۰ توییت کنید و ۳۰۰۰ ریپلای دریافت کنید!

شما کدام روش را می پسندید ؟ آیا با وجود پیشرفت روز افزون تکنولوژی فکر می کنید راه های ارتباطی مانند نامه نگاری جایگاه خود را خواهند داشت یا خیر ؟