امروزه ما با کامپیوترهای زیادی سر و کار داریم به این کامپیوتر ها کامپیوترهای دیجیتال می گویند. چون این دستگاهها روی دو نوع مقدار گسسته پردازش انجام می دهند به همین خاطر به اینها کامپیوترهای باینری(دوتایی) یا در اصل همان دیجیتالی می گویند.

این کامپیوترها برآورده کننده نیازهای روزانه ما در اغلب مواقع هستند اما کارها و پروژه های عظیمی وجود دارد که از عهده این کامپیوترها برنمی آید. و با مقادیر گسسته دودویی نمی توان حجم بزرگی از اطلاعات را با دقت زیادی محاسبه و پردازش کرد.
از اینرو در پروژهای عظیم گرافیکی و یادر مغز روباتهای هوشمندی مثل کاوشگرهای فضایی از گونه ی دیگری از کامپیوترها استفاده می کنند که به انها کامپوترهای آنالوگ می گویند.
کامپیوترهای آنالوگ بر روی داده های پیوسته ای از اطلاعات پردازش می کنند. و به همین خاطر در محیطهای گرافیک عظیم و یا جاهایی که داده های خام بصورت پیوسته وجود دارند بهتر از کامپیوترهای دیجیتال بکار می روند.

در کل كامپيوترهاي آنالوگ از لحاظ دقت عمليات و همچنین قدرت پردازش بسيار از كامپيوترهاي ديجيتال دقيقتر و بهتر عمل مي كنند ،اما از آنجا که در بسياري از موارد تا اين حد از دقت در كارهاي انسان مورد نياز نمي باشد ، و همچنین كامپيوترهاي ديجيتال در مقايسه با كامپيوترهاي آنالوگ هزينه هاي كمتري را براي طراحي و ساخت احتياج دارند باعث رواج بيشتر كامپيوترهاي ديجيتال نسبت به كامپيوترهاي آنالوگ شده است ، بطوري كه كليه كامپيوترهائي كه هم اكنون مورد استفاده افراد مي باشد از نوع ديجيتال بوده و از كامپيوترهاي آنالوگ فقط در جاهائي استفاده مي شود كه به دقت بسيار بالا و همچنين سرعت خيلي بالا احتياج باشد.